VERANDERING VAN BEWEGINGSPATRONEN
BIJ HEUPPROBLEMEN:
DE HEUP SLECHTS ÉÉN DEEL VAN DE KETEN.

Filip STAES

Katholieke Universiteit Leuven, Faculteit Lichamelijke Opvoeding en Kinesitherapie, Departement Revalidatiewetenschappen, Tervuursevest 101, B-3001 Leuven

Overbelastingsletsels ter hoogte van de heup- en lies vormen een belangrijk deel van letsels bij sporters, onder andere bij sporten zoals atletiek, dans, voetbal en wielrennen.

Indien patiënten zich aanmelden met een dergelijk letsel, is het van klinisch belang om voldoende lang stil te staan bij het functioneel actief onderzoek (dynamische inspectie).

Bij het aandachtig uitvoeren van het onderzoek vallen vaak veranderde bewegingspatronen op.

Een frequent voorkomend afwijkend bewegingspatroon treedt op bij unipodale stand en voorwaartse pas: adductie en endorotatie van de heup, gecombineerd met een toegenomen valgisatie van de knie.

Een mogelijke factor die mee aan de basis kan liggen van dit afwijkend bewegingspatroon is een verminderde stabiliteit van de heup door een verzwakte M. gluteus medius, een dominantie van M. tensor fasciae latae, een minder optimaal werken van M. gluteus maximus en M. vastus medialis.

Een grondig klinisch onderzoek moet de specifiek bijdragende factoren opsporen.

Voor wat betreft de revalidatie is het zuiver lokaal behandelen van een overbelastingsletsel onvoldoende ter preventie van mogelijke recidieven.

De lokale therapie moet daarom uitgebreid worden met het verhogen van de lumbale stabiliteit, heup- en kniestabiliteit.

Het veranderen en optimaliseren van afwijkende bewegingspatronen moet hiervan deel uitmaken.

Een typisch voorbeeld zal worden voorgesteld via een casus van een patiënt met klachten ter hoogte van M. gluteus medius en liesregio.